Bakit patuloy na umaasa ang mga Palestino sa kabila ng sakit?
Para sa mga Muslim, ang Palestine ay hindi lamang isang piraso ng lupa, ito ay isang sagradong pagtitiwala. Ito ay tahanan ng Al-Aqsa Mosque, ang ikatlong pinakabanal na lugar sa Islam, at malalim na konektado sa mga kuwento ng mga propeta: Abraham, Moses, Jesus, at Muhammad (sumakanya nawa ang kapayapaan).
Ngunit higit sa kahalagahan ng relihiyon nito, ang nagpapanatili sa mga Palestinian ay pananampalataya.
Pananampalataya na mahalaga ang hustisya.
Pananampalataya na hindi magtatagal ang pang-aapi.
Pananampalataya na ang sakit ay hindi walang kabuluhan, at ang bawat paghihirap ay may layunin.
Sa Islam, ang buhay ay isang pagsubok at ang mga nagtitiis nang may pagtitiis ay pinangakuan ng gantimpala na hindi maiisip.
"O nag-akala kayo na papasok kayo sa Paraiso samantalang hindi pa naghayag si Allāh sa mga nakibaka kabilang sa inyo at naghayag sa mga nagtitiis.” (Quran 3:142, Sura Āl-‘Imrān )
Ang mga Palestinian ay humihingi ng dignidad, kalayaan, at karapatang mabuhay—tulad ng sinumang tao.
Ang kanilang pasensya ay hindi kahinaan. Ito ay lakas na nakuha mula sa paniniwala sa isang bagay na walang hanggan:
Darating ang hustisyang iyon, at naghihintay ang Langit sa mga nananatiling matatag sa katotohanan.
#PananampalatayaAtKatarungan #DaratingAngKatarungan
